|
|
 |
Mijn gezin en ik. Gesprekken over gelukkig samenleven.
Op zaterdag 14 mei, naar aanleiding van het 50-jarige bestaan van het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, verscheen bij Witsand Uitgevers het boek Mijn gezin en ik. Gesprekken over gelukkig samenleven. >> Dit boek werd voorgesteld tijdens de viering van 50 jaar Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen op zaterdag 14 mei 2011. >> Bestellen kan via een mailtje naar info@witsand.be
|
|
Gezinswetenschappen: 50 jaar thuis in opvoeding, relaties
en samenleving. Volwassenen inzicht brengen in gezin, opvoeding en relaties, maar ook inspiratie brengen en emancipatie stimuleren, dat zijn al sinds 1960 de doelen van het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen. >> Dit boekje werd voorgesteld tijdens de viering van 50 jaar Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen op zaterdag 14 mei 2011.
|
|
Van gewoon samen tot samengewoond,
en opnieuw samen: samenwonen in het gezinsbeleid. Gezinsbeleid in
2010. 15 mei is Internationale Dag van het Gezin. De Verenigde Naties roepen op om naar aanleiding van deze dag actuele thema's in verband met gezinnen en gezinsbeleid op de agenda te zetten. We beantwoorden deze oproep met de analyse van het gezinsbeleid gedurende het voorbije jaar. Deze keer schoven de VN armoede naar voor als centraal thema. Vanuit de vaststelling dat samenwonen het risico op armoede beperkt, bekijken we het gezinsbeleid vanuit de volgende vraag: Bevordert het gezinsbeleid samenwonen en gezinsvorming? We wonen steeds minder samen. We zullen dat ook steeds minder doen in de toekomst. In 2008 woont 12% van de Vlaamse bevolking alleen, volgens de huishoudensprojecties van de Studiedienst van de Vlaamse Regering zal dit percentage in 2030 stijgen tot 15%. >> Ons onderzoek en analyse werden aan de pers voorgesteld tijdens een persconferentie op vrijdag 13 mei.
|
|
 |
Stalking with a smile? Waar is mijn kind? Waar is mijn demente moeder? We kennen allemaal de angst als we kinderen of zorgbehoevende ouders niet onmiddellijk vinden. Vroeger belde je vrienden en buren op om te vragen of zij niets hadden gezien. Vandaag kan het ook anders: de technieken om personen te volgen en op te sporen zijn in volle ontwikkeling. Toepassingen gebaseerd op plaatsbepaling via satellieten, via gps of Galileosystemen, laten toe niet alleen zelf de weg vinden maar ook om gevonden te worden. Gewone gezinnen kunnen deze toepassingen aanschaffen om kinderen te volgen of om te bewaken waar zorgbehoevende ouders zich bevinden. In deze uitgave stellen we vragen bij de inzet van Location-Based-Services in het gezin. We doen dit vanuit pedagogische, ethische en maatschappelijke invalshoek. We vragen ons af welke minimale eisen van betrouwbaarheid en zekerheid moeten worden geboden om een veilig gebruik mogelijk te maken. We voorzien dat de technische mogelijkheden van LBS in de toekomst zullen toenemen. Bovendien komen ze beschikbaar voor een groter publiek omdat ze een steeds geringere financiële inspanning zullen vragen. We dagen ouders en professionelen uit om na te denken over de zin en mogelijkheden van LBS en we hopen op die manier het gebruik op een wijze te stimuleren die het vertrouwen tussen ouders en kinderen versterkt! >> Dit onderzoek werd gevoerd in het kader van het Europese project 'LIVELINE'. >> Het onderzoek en het boek werden aan het publiek voorgesteld tijdens een studievoormiddag op 19 maart 2011.
|
 |
Onderwijs aan volwassenen.
Over het leren van volwassenen wordt veel gesproken en geschreven in het kader van levenslang en levensbreed leren. Toch bestaat er weinig onderzoek naar hoe volwassenen leren, laat staan over hoe dit leren te beïnvloeden is. In samenwerking met het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen werkte de Onderzoeksgroep EduBROn van de Universiteit Antwerpen een onderzoek uit naar het leren van volwassenen in het onderwijs. Het boek 'Onderwijs aan volwassenen' rapporteert over de boeiende resultaten van het onderzoek. Zo blijken volwassenen op zeer uiteenlopende manieren te leren. Deze leerpatronen worden beïnvloed door tal van persoons- en omgevingsgebonden factoren. Niet alle leerpatronen zijn even succesvol om te slagen. Bovendien kunnen de leerpatronen veranderen tijdens het onderwijstraject. Naast de onderzoeksresultaten biedt het boek een verkort instrument om leerpatronen bij volwassenen in het onderwijs in kaart te brengen en systematisch op te volgen. Voorafgaand onderzoek heeft aangetoond dat dit instrument valide en betrouwbaar is. De auteurs geven ook aanbevelingen voor wie in het onderwijs aan volwassenen met dit onderwerp aan de slag wil. Vincent Donche doceert aan het Instituut voor Onderwijs- en Informatiewetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Hij verricht onderzoek naar kenmerken van leren en onderwijzen, leerstijlontwikkeling en -begeleiding. Eva Delvaux is verbonden aan de Onderzoeksgroep EduBROn – Wetenschappelijk onderzoek naar leerstijlen en -ontwikkeling van dit Instituut. Peter Van Petegem is hoogleraar aan het Instituut en leidt er ook de Onderzoeksgroep EduBROn. Hij is tevens docent in de opleiding Gezinswetenschappen. >> De resulaten van dit onderzoek werden uitvoerig besproken tijdens de studiedag 'Leren van volwassenen: een kwestie van stijl?', op 28 oktober 2010 in het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen.
|
Kinderopvang
op een scharniermoment. Wanneer u deze publicatie bestelt samen met het boekje 'Gezinsbeleid in 2009. Kinderopvang op een scharniermoment', betaalt u € 19 (inclusief verzendingskosten in België). Op 11 mei 2010 waren alle actoren uit het domein van de kinderopvang aanwezig op een forumdag om mee na te denken over de toekomst van de voorschoolse kinderopvang. Door de rijkdom van de panelgesprekken en door de vele organisaties die eraan deelnamen, bleef er geen tijd voor een debat met de aanwezigen. Op onze oproep aan de deelnemers om alsnog hun visie te geven, reageerden Lieve Redant, Els Alen, Joëlle Neefs en Ingrid Verhoeven. Naast het verslag van de debatten, aangevuld met verwijzingen naar websites waar u meer uitgewerkte standpunten kan vinden, namen we ook de toespraak van Katrien Verhegge, administrateur-generaal van Kind en Gezin op en het standpunt van Minister Vandeurzen. In 2010 werd in het kader van de projectwerking in de opleiding
Gezinswetenschappen een uitgebreid onderzoek gevoerd naar de kwaliteit
van de opvangplaatsen. Er werden 349 ouders bevraagd wier kinderen
zowel bij onthaalouders en in een groepsgerichte opvang werden opgevangen.
We zijn van mening dat de resultaten van dat onderzoek, waarbij
ook de visie van ouders op de opleiding werd onderzocht, belangrijk
is in het debat dat nu wordt gevoerd. Ten slotte vroegen we docent en pedagoog Hans Van Crombrugge om
een kritische visie te formuleren, een visie die waarschuwt voor
de grote en misschien wel onterechte verwachtingen voor de functies
die kinderopvang in de samenleving kan vervullen. Zijn bijdrage
leidt dit verslagboek in.
|
|
Gezinsbeleid
in 2009. Wanneer u deze publicatie bestelt samen met het verslag 'Kinderopvang op een scharniermoment. Verslag van de debatten (11 mei 2010) en verdere reflecties', betaalt u € 19 (inclusief verzendingskosten in België). In deze uitgave wordt een overzicht gegeven van de beleidsvoorstellen en -beslissingen in Vlaanderen en België genomen in 2009. Daardoor brengen we vernieuwingen in kaart en analyseren die kritisch. Met deze uitgave bouwen we verder op de overzichten en analyses van het gezinsbeleid die het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen sinds 2006 maakt. Dit jaar gaat speciale aandacht naar de voorstellen voor en discussies over het op stapel staande decreet met betrekking tot de voorschoolse kinderopvang. We plaatsen de kinderopvang in de context van Europese ontwikkelingen, wegen de Vlaamse situatie af ten aanzien van andere Europese landen en stellen vragen bij de voorbereidingen die Kind en Gezin heeft gemaakt ter voorbereiding van het nieuwe decreet. Voor geïnteresseerden in het gezinsbeleid en voor professionelen in de welzijnssector geeft deze publicatie inzicht in het gevoerde gezinsbeleid en nodigt ze uit tot reflectie en debat. We stimuleren de discussie bij alle betrokkenen omdat een goed gezinsbeleid voor gezinnen van de toekomst ons allen aanbelangt.
|
|
 |
Ouders in soorten Ouders zijn die mensen die verantwoordelijkheid opnemen voor de zorg en opvoeding van de kinderen met wie ze in een gezinsverband samenleven. Er bestaan verschillende gezinsvormen, zoals er verschillende redenen en omstandigheden zijn waarom en waarin mensen met kinderen samenleven. Met andere woorden: er zijn ouders in soorten. In de gezinspedagogiek zoekt men naar antwoorden op de vraag wat ouders tot goede opvoeders van hun kinderen maakt. Een verantwoordelijke ouder is iemand die een besef van verantwoordelijkheid heeft en die op grond daarvan poogt zo verantwoord mogelijk te handelen. De vraag is op welke wijze ouders hun verantwoordelijkheid zouden
moeten opnemen om goede opvoeders te zijn. Welke inzichten, vaardigheden
en houdingen kenmerken de goede ouder? Dit boek wordt als handboek gebruikt bij de lessen 'Gezinspedagogiek' in het tweede jaar bachelor Gezinswetenschappen.
|
Gezinsbeleid in 2008. In deze uitgave wordt een overzicht opgenomen van de beleidsvoorstellen en -beslissingen in Vlaanderen en België genomen met betrekking tot het gezinsbeleid in 2008. Markante vernieuwingen worden in kaart gebracht en kritisch geanalyseerd. Met deze uitgave bouwen we verder op de analyse die in 'Gezinnen in opmars? Gezinsbeleid in Vlaanderen 2006-2007' werd gemaakt. Speciale aandacht gaat naar de wijze waarop de lokale overheden
de regelgeving over de opvoedingsondersteuning in het algemeen en
de opvoedingswinkels in het bijzonder hebben pogen te realiseren.
|
|
 |
Zin in gezin. Menselijke relaties zijn kwetsbaar. Vandaag lijken ze meer dan
ooit onder druk te staan. Een groot aantal partnerrelaties strandt,
ouder-kindrelaties worden complexer. Door de vergrijzing neemt de
nood aan zorg voor ouders toe. Met bijdragen van Joris Dewispelaere, M’hamed El Ouali, Ria
Grommen, Harry Kunneman, Edel Maex, Alfons Marcoen, Ger Palmboom,
Piet Raes, Hans Van Crombrugge, Nancy Van Ranst, Else Walravens
en Walter Weyns. Met de steun van Cera en van de Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Steven Vanackere.
|
 |
Postkaartjes 'Zin in gezin' Onder de titel ‘Zin in gezin?’ hebben Nora Theys en Gerard Alsteens (beter bekend als GAL) hun interpretatie gegeven van de thema’s die het project ‘Zin in gezin’ aansnijdt: een collage van beelden uit het hedendaagse gezinsleven: kleurrijk, divers, warm, vrolijk en... hectisch. Dit kunstwerk werd gerealiseerd zonder subsidie van de overheid. Met de verkoop van postkaartjes met daarop reproducties van fragmenten van de muurschildering slaan we twee vliegen in een klap: we recuperen een deel van de kosten en we verspreiden de ‘muurvaste’ beelden. Pakketjes bevatten vijf kaartjes, al dan niet vermengd met reproducties van de kunstwerken die Johan Clarysse liet opnemen in het boek ‘Zin in gezin’, met enveloppes.
|
 |
Shared Pedagogical Responsibility? Human rights tend to focus on the relationship between individual
and state: the individual is rights-holder, the state is duty-holder.
Children’s rights bring a third player much more in the picture,
namely parents. Although legally speaking they are not duty-holders
under the UN Convention on the Rights of the Child, they do have
a number of responsibilities under the CRC and other human rights
instruments. States may have obligations to turn these parental
responsibilities into national legal duties if that is needed to
improve the legal and social position of children. Contributions presented during the conference Shared Pedagogical Responsibility?, organized by the Higher Institute for Family Sciences, 11th May 2007. >> Published by Intersentia, July 2008 - ISBN 978-90-5095-813-4 - Price: 29 Euro.
|
 |
Gezinnen in opmars? Gezinsbeleid
in Vlaanderen 2006-2007 Redactie: HIG-docent Dirk Luyten en HIG-stafmedewerkster Maaike Jappens Het gezin is weer hip. Zoveel is duidelijk als je de diverse verkiezingsprogramma’s en beleidsnota’s erop naslaat. Zowel op het Vlaamse als op het federale niveau neemt de aandacht voor gezinnen toe. Lokale besturen hebben het gezin als doelgroep gevonden. In deze publicatie maken we een ‘state of the art’ op van het gezinsbeleid in Vlaanderen. We analyseren het gezinsbeleid zoals dat in 2006 en 2007 is gevoerd. Er gaat extra aandacht naar het lokale niveau, dat bij de invulling en uitvoering van dat gezinsbeleid een steeds grotere rol speelt. Ons doel is om tendensen bloot te leggen, lacunes en knelpunten te identificeren en prioriteiten voor de toekomst naar voor te schuiven. Met deze publicatie en bijhorende studiedag beantwoorden we de oproep van de Verenigde Naties om naar aanleiding van de Internationale Dag van het Gezin op 15 mei actuele thema’s in verband met gezinnen en gezinsbeleid op de agenda te plaatsen. We hopen dat deze publicatie mag stimuleren tot een inspirerend debat, want alle gezinnen verdienen een passend en duurzaam beleid.
|
 |
GPS voor het nieuwe huishouden Een huishouden runnen, brood op de plank, kinderen verzorgen en liefst ook wat tijd voor jezelf overhouden... Een gezin met kinderen is een kleine onderneming die maar kan draaien met een goede planning en duidelijke afspraken. Voor vele vaders en moeders is dit makkelijker gezegd dan gedaan. In dit boekje komen moeders en vooral veel vaders aan het woord die vertellen over hoe zij werk, gezin en vrije tijd combineren. Met heel wat tips en concrete informatie wil dit boekje gezinnen sturen naar een (meer) evenwichtige verdeling van zorg en werk, naar een betere combinatie van arbeid en gezin. Voor dit boekje is geput uit het onderzoek Casa Nova, aangevuld met resultaten van onderzoek uitgevoerd door het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen. Daarin werd aan mensen van verschillende leeftijd en verschillende origine gevraagd na te denken over het nieuwe huishouden. Is het gewenst? Is het mogelijk? De antwoorden op deze vragen zijn verwerkt in deze GPS die niet alleen een handige gids is voor (jonge) mannen en vrouwen die vader en moeder worden. De GPS is ook een aantrekkelijk instrument voor sensibiliseringscampagnes en vormingsactiviteiten. >> Bestel gratis exemplaren via info@amazone.be.
|
 |
Gezinnen uitgedaagd. Thema's
uit de gezinssociologie. Door Stefan Bogaerts Hedendaagse gezinnen balanceren tussen zorg voor kinderen, buitenshuis werk, het huishouden en vrije tijd. Hoge verwachtingen in partnerrelaties en wijzigingen doorheen de levensloop brengen extra stress en onduidelijkheid mee. De toenemende vergrijzing doet haar invloed gelden. Gezinnen krijgen te maken met ouders die (heel) oud worden en die op zeker ogenblik hulp behoeven. Stabiliteit betekent niet meer ‘tot de dood ons scheidt’. Toch wonen de meeste mensen nog altijd het grootste deel van hun leven in een gezin. Alleen durven de vorm en samenstelling daarvan steeds meer variëren. Hoe kunnen gezinnen in dit eigentijdse kader borg staan voor het doorgeven van humaan, sociaal en economisch-financieel kapitaal? Hoe beheren zij de combinatie arbeid en gezin? Welke impact heeft de vergrijzing op het gezinsleven? En hoe kan het gezinsbeleid van de toekomst een antwoord geven op deze uitdagingen? Dit boek behandelt de zogenaamde klassieke thema’s uit de gezinssociologie die ook in de opleiding Gezinswetenschappen centraal staan. Tegelijk toont het aan hoe dynamisch het onderzoek op deze vlakken is, want gezinnen en alles wat met gezinnen te maken heeft, is vandaag volop in beweging.
|
 |
Gedeelde pedagogische verantwoordelijkheid?
De opvoedingsbelofte in het licht van de rechten van de mens en
de rechten van het kind. Verslagboek van de conferentie van 11 mei 2007 Redactie: Hans Van Crombrugge, Wouter Vandenhole, Jan Willems Tussenkomen in opvoeding en gezinnen heeft een negatieve betekenis gekregen. We ‘bemoeien’ ons liever niet met opvoeding omdat we ons niet willen bemoeien met gezinnen. De ‘jeugdbescherming’ treedt pas op als de problemen al ontspoord zijn. Kunnen we algemene principes formuleren aan de hand waarvan we de ouder-kindrelatie als ‘pedagogisch verantwoord’ kunnen meten? Is een kader denkbaar dat ouders, als opvoeders, zowel ondersteunt als responsabiliseert? Het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (HIG), bij monde van pedagoog Hans Van Crombrugge, vindt van wel en pleit voor het instellen van een ‘opvoedingsbelofte’, de belofte die ouders uitspreken bij de komst van een kind: ‘Wat er ook gebeurt, wij zijn en blijven je ouders en je kunt altijd op ons rekenen.’ De opvoedingsbelofte wijst meteen ook de samenleving op haar plicht om dit gezin te ondersteunen. Professor Jan Willems (Universiteit Maastricht) treedt het voorstel bij vanuit de optiek van de rechten van het kind: echte bescherming van de kinderrechten moet gebeuren van bij de start, niet pas als het al veel te laat is. In 2006 was de opvoedingsbelofte al onderwerp van debat tijdens de HIG-forumdag. Op 11 mei 2007 ging de discussie verder tijdens een conferentie te Antwerpen, in samenwerking met Wouter Vandenhole, houder van de nieuwe UNICEF-leerstoel kinderrechten (Universiteit Antwerpen). Is de opvoedingsbelofte, vanuit de rechten van het kind en de rechten van de vrouw, een plausibel idee? Is ze juridisch mogelijk en is ze pedagogisch wenselijk? Het HIG wil met dit debat de idee van de opvoedingsbelofte verfijnen, maar ook promoten, omdat alle ouders die kiezen voor kinderen, de beste steun verdienen.
|
 |
Verslag
van onze werking 2005-2006 Eind 2006 werd het centrum doorgelicht en kreeg de opleiding gezinswetenschappen een tweede visitatie. U leest dat alles en nog veel meer in ons jaarverslag:
|
 |
'Beseffen
alle ouders wat verantwoordelijk-zijn voor een kind is?' Verslag van de academische zitting van 1 december 2006, georganiseerd door de Raad van Ouders van de Jeugdhulp (ROJ vzw) naar aanleiding van het vijfjarig bestaan van de zelfhulpvereniging ‘ONSKINDJE’ (Ouders niet-samenwonende kinderen in de jeugdzorg). De aanleiding voor deze vraag zit in het niet aflatende inbeuken op ouders: ‘Ouders moeten hun verantwoordelijkheid opnemen, als de ouders falen moet de overheid ingrijpen...’ Kortom, als het misgaat met kinderen of jongeren, hebben de ouders het gedaan. Met dit debat vanuit drie specialismen, de psychologie, de ethiek en de psychiatrie, wil de ROJ opnieuw positieve aandacht vragen voor het ouderschap. Ook aan het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen leeft het
debat over de vraag wie in de opvoeding verantwoordelijkheid kan
en moet nemen, waaruit deze verantwoordelijkheid bestaat, en hoe
opvoeders best kunnen worden ondersteund. De bijdragen van de sprekers, dr. Alice van der Pas, prof. dr. Roger Burggraeve en dr. Kris Roose, worden ingeleid door Hans Van Crombrugge, die ook het besluit schreef.
|
De genereuze
samenleving. Over de ware aard van menselijke relaties. Door Danny Verstraeten In dit boekje leest u de volledige tekst van onze openingsles van 16 september 2006. Deze academische lezing was tevens het afscheidscollege van dr. Danny Verstraeten, psycho-analytica en sinds 1987 werkzaam aan het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen. Als docent, project- en eindwerkbegeleider heeft ze een grote bijdrage geleverd aan de uitbouw van de opleiding gezinswetenschappen.
|
|
 |
Denken over opvoeden.
Inleiding in de pedagogiek Door Hans Van Crombrugge Steeds weer denken mensen na over de opvoeding van kinderen. Het motief om over opvoeding na te denken is niet een vrijblijvende verwondering. Opvoeden is een handelen dat verantwoord moet worden. De praktijk van opvoeden is heel complex. Er bestaan dan ook pedagogische theorieën, die elkaar vaak zelfs tegenspreken. Maar nadenken over opvoeding is niet zoeken naar de enige ware pedagogische theorie, de bedoeling is wel de waarheid in elke theorie op het spoor te komen. Op deze wijze kan de rijkdom van pedagogische ervaringen volledig tot haar recht komen. De verschillende theorieën over opvoeding moeten dan ook in het gesprek worden betrokken. Ook dat is geen vrijblijvende bezigheid. De auteur kiest positie en spreekt waarderingen uit. Het eerste deel analyseert de verschillende veronderstellingen, concepten, vragen en ambities van de diverse pedagogische theorieën. Het tweede deel vergelijkt en evalueert de verschillende opvattingen over verantwoord gebruik van macht in de opvoeding. Het derde deel staat stil bij gezin en onderwijs als pedagogische instituties. Elk hoofdstuk bevat twee luiken: een systematische behandeling van het thema en beschouwingen die dieper ingaan op bepaalde deelproblematieken. Het boek is vooral bedoeld als studieboek algemene pedagogiek of opvoedkunde in het hoger onderwijs en voor zelfstudie. >>
Bekijk de inhoud
|
 |
Als
de schaduwen langer worden. Psychologische perspectieven op ouder
worden en oud zijn. Redactie: Alfons Marcoen, Ria Grommen & Nancy Van Ranst Dit boek wil een grondig overzicht geven van de belangrijkste
actuele inzichten uit de wetenschappelijke psychologie van de ouder
wordende mens. Het is op de eerste plaats bedoeld voor docenten
en studenten in het hoger onderwijs en opleiders in de ouderenzorg.
Maar het is zo geschreven dat ook de geïnteresseerde lezer
er zich makkelijk in kan herkennen. Rode draad in het boek is de
individuele oudere in zijn context, de verschillen tussen ouderen,
het belang van de kijk op zichzelf en het leven. Er is bijzondere
aandacht voor het ‘mooi’ oud kunnen worden.
|
 |
Groepswerk
met ouderen... Een vak apart?! Door Arlette Van Assel en Els Messelis Het stereotiepe beeld van de rustende, instemmende bejaarde heeft
plaats gemaakt voor het beeld van een bijzonder grote diversiteit
binnen de ouderenpopulatie. Bovendien wordt de populatie van verzorgingshuizen
en woon- en zorgcentra steeds ouder (dubbele vergrijzing), meer
hulpbehoevend. Zij vraagt ook om een eigen aanpak. Uit de inhoud: Over de auteur(s):
|
 |
Van huwelijkscontract
naar opvoedingsbelofte Naar aanleding van de Internationale Dag van het Gezin lanceerden het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen en het Vlaams Centrum voor het Welzijn van Kinderen en Gezinnen een debat over zin en onzin van een ‘opvoedingsbelofte’. De opvoedingsbelofte is een publieke verklaring waarmee ouders hun engagement tegenover hun kind(eren) uitspreken, bij de aangifte van een geboorte, of de registratie van een adoptie - of bevestigen, bijvoorbeeld na een scheiding. De opvoedingsbelofte moet de ouders bewustmaken van de draagwijdte
van hun engagement, naar analogie met de regeling van partnerrelaties.
Vandaar de keuze van de titel: ‘Van huwelijkscontract naar
opvoedingsbelofte’. Op de forumdag van 11 mei legden we dit voorstel voor aan vertegenwoordigers van beleid, wetenschappelijk onderzoek, hulpverlening en middenveld. Achteraf bezorgde nog een twintigtal experten ons een schriftelijke reactie. Zelfs als de uitkomst van de discussie niet eenduidig is, heeft de forumdag toch zijn doel bereikt: een dialoog op gang brengen over de vraag of de opvoedingsbelofte een passend instrument is om de opvoedingsrelatie te kaderen én te ondersteunen. Wij hopen dat deze publicatie aanzet geeft tot nieuwe stappen in dit belangrijke debat.
|
 |
Waanzin van het gezin. Luidt de eenentwintigste eeuw het einde van het gezin in? Of leven de gezinnen nog lang en gelukkig? Veel mensen struikelen op het bochtige pad dat het gezinsleven vandaag is. De laatste decennia heeft het dan ook een drastische gedaanteverwisseling ondergaan: beide partners gaan uit werken, de man-vrouwrelatie is sterk veranderd, het aantal echtscheidingen en nieuw samengestelde gezinnen neemt toe…Toch blijven de meeste van ons kiezen voor een duurzame relatie, vaak met kinderen. Is dat waanzin? Of is er geen alternatief? Waanzin van het gezin onderzoekt de mogelijkheden en de valkuilen van duurzame relaties, nieuwe gezinsvormen en opvoedingsstijlen in de 21ste eeuw. Dit boek bevat bijdragen van Marc Hooghe, Ria Grommen, Hans Van Crombrugge, Christien Brinkgreve, Claire Wiewauters, Ann Van den Troost, Alfons Vansteenwegen, Stefan Bogaerts, Danny Verstraeten, Nancy Van Ranst, Paul Smeyers & Bert Lambeir, Geert Cornelis, Frans Swartelé, Maria Bouverne-De Bie, Lieve Vandemeulebroecke en Joris Dewispelaere. In columns geven Hilde Masui, Kristien Bonneure & Lucas Vanclooster, Sam Delbeke, Bernard Dewulf en Veerle Beel een puntige schets van de wijze waarop zij partnerrelaties en ouderschap invullen. Cartoonist Gerard Alsteens (GAL) verbeeldt dit alles op zijn eigenzinnige manier. >> Meer info over het project 'Waanzin van het gezin'
|
 |
Jongeren in de knel Ouders van tieners of jonge twintigers, die lijden aan depressie, verslaving, angsten..., hebben het vaak moeilijk om de problemen die ze bij hun kinderen vermoeden, te herkennen, onder ogen te zien en bespreekbaar te maken. Uit onderzoek blijkt dat een vijfde van de jongeren te kampen heeft met psychische problemen terwijl slechts drie procent de weg vindt naar professionele hulpverlening. Wat gaat er mis? Het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen en het Vlaams Centrum voor het Welzijn van Kinderen en Gezinnen vroeg beleidsmensen, wetenschappers, hulpverleners en organisaties die dagelijks werken met jongeren, naar hun visie. De forumdag van 13 mei 2005 bracht hen met elkaar in debat. Deze bijeenkomst wierp belangrijk vragen op: voor welk mens- en maatschappijbeeld willen wij staan? Voor een maatschappij die veel geld veil heeft voor dure apparatuur, maar niet voor trage en diepgaande gesprekstherapie? Voor een hulpverlening die symptomen bestrijdt zonder het fundament van problemen aan te pakken? Voor een cultuur die prestaties en resultaten verwacht op een niveau en aan een ritme die voor veel mensen en kinderen totaal niet haalbaar zijn? Met deze publicatie willen wij de vertegenwoordigers van alle niveaus stimuleren om het debat over deze belangrijke vragen verder te zetten en te blijven zoeken naar manieren om gezinnen en jongeren passend te begeleiden op hun soms bochtige parcours.
|
 |
Gezinswetenschappen
studeren: zich in werk en leven opnieuw positioneren?! Een
onderzoek bij afgestudeerden gezinswetenschappen over het effect
van de opleiding (periode 2000-2002). De opleiding gezinswetenschappen loont, zo blijkt uit dit onderzoek. Voor de meeste werkzoekenden was deze studie de sleutel tot een job die (beter) bij hen paste. Beroepsactieven kregen meer kansen in hun functie. Alle studenten, man of vrouw, jong of oud, zeggen dat ze dankzij de bagage van gezinswetenschappen sterker in hun schoenen staan. Bijna vijfhonderd afgestudeerden werd gevraagd waarom ze destijds voor de opleiding gezinswetenschappen kozen en welk effect de studie volgens hen heeft gehad. Hebben ze dankzij de studie een job gevonden die meer aansluit bij hun interesses? Renderen ze beter in hun bestaande functie? Hoe heeft gezinswetenschappen hun persoonlijke leven beïnvloed? Kortom, heeft de opleiding hun verwachtingen ingelost? De antwoorden leveren een kleurrijk en positief plaatje op. >> Download het boekje als pdf
|
|
'De kern verkaveld. Gezinsbeleid
in Vlaanderen, 1994-2004.' In veel westerse landen is het gezinsbeleid, ooit hoeksteen van de naoorlogse welvaartspolitiek, gekrompen tot een voetnoot in regeringsverklaringen en beleidsbrieven. Een bevoegdheid die, verkaveld over diverse departementen en beleidsniveaus, bijna onzichtbaar werd. Heeft het gezin als samenlevingsvorm dan zozeer aan populariteit ingeboet? Integendeel, maar we kiezen vandaag voor zeer diverse vormen van relaties. En we willen erkenning voor onze keuze. Het lijkt wel alsof steeds meer ‘samenlevingsvormen’ de vroegere status van ‘het gezin’ ambiëren. Tegelijk groeit de onzekerheid. Ouders zoeken ondersteuning, bij de opvang en opvoeding van kinderen, bij de zorg voor ouderen. Ze kijken daarvoor meer en meer richting overheid… die op haar beurt richting markt kijkt. Het onderzoek naar tien jaar gezinsbeleid in Vlaanderen (1994-2004) blikt terug op wat het beleid in eigen land in de afgelopen tien jaar voor gezinnen gerealiseerd heeft. Sleutelfiguren formuleren hun eigenzinnige kijk op de afgelopen tien jaar en geven aan welke richting volgens hen het gezinsbeleid de volgende tien jaar uit moet. Lokale besturen spelen een cruciale rol bij de ondersteuning van gezinnen. Daarom krijgen ook enkele opmerkelijke initiatieven van lokaal gezinsbeleid een forum. Met deze publicatie willen we de discussie over het gezinsbeleid in Vlaanderen op alle bestuurlijke niveaus stimuleren, want een passend beleid voor de gezinnen van de toekomst belangt ieder van ons aan. >> Bekijk
de inhoud van het boek in pdf-formaat.
|
 |
'Voorbij de
beelden': beelden van senioren tussen 50 en 65 jaar Ouderen kampen met veel stereotiepe beelden. Ze voelen zich vaak betutteld als hulpbehoevende 'oudjes'. 'Jonge senioren' krijgen dan weer te horen dat hun generatie zelfgenoegzaam zou zijn en in zichzelf gekeerd. Wat denken senioren tussen 50 en 65 jaar daar zelf van? Wat vinden zij belangrijk? Het 25-jarige bestaan van GOSA, de Grootouders- en seniorenactie van de Gezinsbond, was voor het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen de aanleiding om de cursisten van haar seniorenconsulentenvorming op onderzoek uit te sturen. Het resultaat leest u in de publicatie 'Voorbij de beelden...?', geïllustreerd met kindertekeningen. Inhoud:
>> Bestellen
Nieuwe media, nieuwe ouderrollen? De invloed
van technologie op het gezin In het doorsnee westerse huishouden is technologie niet meer weg te denken. GSM, CD, DVD, PC en internet hebben een centrale plaats verworven in het gezinsleven. Over welke media beschikken gezinnen? Wie gebruikt ze? Is er in Vlaanderen sprake van een digitale kloof? Hoe gaan de gezinnen om met al deze nieuwe snufjes? Leiden meer mediatoestellen in huis tot meer asociaal gedrag of bevorderen ze juist de sociale vaardigheden? Naar aanleiding van de Internationale Dag van het Gezin op 15 mei 2003, organiseerden het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen en het Vlaams Centrum voor Kinderen en Gezin, een forum waar ondermeer deze vragen aan bod kwamen. De teksten van deze dag werden gebundeld in het verslagboek Nieuwe media, nieuwe ouderrollen? >> Bestellen
Vaders in soorten Vaders in soorten belicht op fascinerende wijze de vaders van vandaag. Welk beeld hebben wij van onze vaders? Wat voor vaders zijn wij zelf of wat voor vaders willen wij zijn? Welke rol vervullen vaders in het gezin en de maatschappij? Bestaan de zogenaamd ‘nieuwe mannen’ en wat met de ‘afwezige vaders’? De auteurs van dit boek nemen onze vaders of de vaders die wij zijn onder de loep. Zij staan stil bij de beleving van het vaderschap, de rol van de vader in de opvoeding, zijn communicatie met de kinderen, zijn plaats in de hulpverlening en als zorgende figuur in de maatschappij. Dit boek bevat bijdragen van Hans Van Crombrugge, Danny Verstraeten, Dimitri Mortelmans, Joan Raphael-Leff, Simonne Vandewaerde, Geert Van Hove, Paul Verhaeghe, Karine Verschueren, Bea Van den Bergh, Nancy Van Ranst, Katrijn Vanderweyden, Vincent Duindam, Fred Deven en May Michielsen. >> Bestellen
Het aantrekken van nieuwe doelgroepen
in het volwassenenonderwijs.
Gezinspedagogiek
II Met deze uitgave willen we aan breed geïnteresseerd publiek
informatie geven over de stand van zaken in het onderzoek naar het
menselijk genoom, over de gevolgen van deze kennis voor de relatie
met de patiënt/cliënt en over de mogelijkheden en de problemen
in de relatie tussen partners, ouders, kinderen en familie. We hopen
dat deze informatie een bijdrage kan leveren in een maatschappelijk
debat over deze problematiek. Auteurs uit het beleid, middenveld en het wetenschappelijke onderzoek
bieden een overzicht van de aandachtspunten, activiteiten, inzichten
en deskundigheid in verband met de rechten van kinderen met een
handicap. |
