Ouderen kampen met veel stereotiepe beelden. Ze voelen zich vaak betutteld als hulpbehoevende ‘oudjes’. ‘Jonge‘ senioren krijgen dan weer te horen dat hun generatie zelfgenoegzaam zou zijn en in zichzelf gekeerd. Wat denken senioren tussen 50 en 65 jaar daar zelf van? Wat vinden zij belangrijk? Het 25-jarige bestaan van GOSA, de Grootouders- en seniorenactie van de Gezinsbond, was voor het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen de aanleiding om de cursisten van haar seniorenconsulentenvorming op onderzoek uit te sturen. Het resultaat leest u in de publicatie ‘Voorbij de beelden…?’, geïllustreerd met kindertekeningen.

Studievoormiddag 12 december: een terugblik
Om haar 25ste verjaardag te vieren, organiseerde GOSA op vrijdag 12 december een studievoormiddag over de thema’s van ‘Voorbij de beelden...?’

Na het welkomstwoord van GOSA-voorzitter Gerard Ottenbourgs luisterde een 150-tal aanwezigen naar de uiteenzettingen van auteurs-onderzoeksters Ria Grommen, Nancy Van Ranst en Els Messelis.
Tussen de lezingen door gaf de Improvisatieliga een luchtige schets van het dagelijks leven van druk bezette, hippe senioren.
Na afloop opende Minister van Werk en Pensioenen Frank Vandenbroucke de receptie en luisterde hij naar de wensen van hedendaagse senioren.

Publicatie: ‘Voorbij de beelden...?‘
‘Ik ben geweldig op mijn vrijheid gesteld!’, luidt het in de eerste bijdrage. Daarin brengt Ria Grommen verslag uit van diepte-interviews die de studenten seniorenconsulentenvorming vorig academiejaar hadden met een zestigtal senioren tussen 50 en 65 jaar.

Zijn zij ‘zelfgenoegzaam’? Ja, in die zin dat ze voor zichzelf opkomen. Maar daarom zijn ze nog niet egoïstisch. Velen van hen zetten zich graag in voor verenigingen en vrijwilligerswerk, maar alleen als het hun eigen keuze is. De tijd van verplichtingen is voorbij. ‘Dit is onze tijd’, zeggen ze, ‘en dat hebben we verdiend’.

Hoe senioren zich voelen, komt aan bod in het artikel van Nancy Van Ranst. Zij heeft de senioren ingedeeld in vier groepen, elk met een eigen patroon van welbevinden. Daaruit blijkt dat werken niet zaligmakend is. De ouderen die niet meer beroepsactief zijn, scoren duidelijk hoger dan zij die wel nog werken. Persoonlijke relaties zijn veel essentiëler. Vooral de betekenis die kleinkinderen hebben voor deze generatie is onovertroffen. Maar ook sociaal engagement verhoogt hun gevoel van welzijn.

In het artikel ‘Voorbij beide beelden…?’ vergelijkt Els Messelis de manier waarop De Bond in 1978 schreef over ouderen met het beeld dat uit de jaargang 2002 naar voor komt. Zij ziet een duidelijke evolutie. In 1978 domineert het eerder deprimerende beeld van de hulpbehoevende oudere, terwijl in 2002 ruimte komt voor het enthousiaste beeld van de actieve en autonome senior. Inhoudelijk is het aanbod voor deze doelgroep gediversifieerd, vooral met een toename van cultuurtopics. Toch is er nog werk aan de winkel: thema’s die deze generatie echt nauw aan het hart liggen, familie- en partnerrelaties, komen nauwelijks aan bod.

Inhoud

Hoe bestellen?
Het boekje ‘Voorbij de beelden…?’ kost vijf euro (inclusief verzendingskosten) en kan besteld worden bij het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, Huart Hamoirlaan 136, 1030 Brussel, tel. (02) 240 68 40, fax (02) 240 68 49, e-mail: info@hig.be of gebruik het bestelformulier.