| |
Het HIG wil een kindvriendelijk en gezinsgericht
klimaat ondersteunen in de samenleving en in de hulpverlening. De
Prijs van het HIG bekroont initiatieven die hier op een originele
en kwaliteitsvolle manier toe bijdragen. Dit jaar werden CAW’s
expliciet uitgenodigd om projecten voor te stellen. Het vluchthuis
van Roeselare, deelwerking van CAW Midden West-Vlaanderen, kon de
jury overtuigen met het project ‘Coco’ waarmee het,
in samenwerking met Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg Largo,
extra steun biedt aan de kinderen die er verblijven en tegelijk
opvoedingsondersteuning geeft aan de ouders, hoe moeilijk ook.
Een vluchthuis is per defintie een omgeving waarin gezinsrelaties
en opvoeding onder druk staan. Veel moeders hebben het omwille van
het partnergeweld en veel praktische beslommernissen, moeilijk om
emotioneel aanwezig te zijn voor hun kinderen. Ze kampen met schuldgevoel
wat hen belemmert om te begrenzen of te straffen. Ze zien hun moederrol
vaak overgenomen door medebewoners, maar ook door hun kinderen zelf:
parentificatie en rolomkering zijn typerend in deze gezinnen. De
kinderen reageren heel verschillend op de crisissituatie waarin
hun gezin verkeert. Zij kampen met posttraumatische stress-stoornissen
en hun loyauteit staat zwaar onder druk. De vaders zijn in het vluchthuis
uit beeld, maar kinderen zoeken vaak, zij het symbolisch, ruimte
voor hen.
In het vluchthuis zijn al langer medewerkers actief met de begeleiding
van de kinderen en de ondersteuning van de moeders in hun ouderrol.
Maar zowel bewoners al begeleiders kunnen best wat extra ondersteuning
gebruiken. Daarom is nu vier uur per week een kinderpsychologe van
CGG Largo aanwezig in het vluchthuis, voor gesprekken zowel met
de kinderen als de moeders.
Haar interventies komen niet alleen de bewoners ten goede. Door
overleg met het team krijgen ook de medewerkers van het vluchthuis
een genuanceerder inzicht in de problematiek van ouders en kinderen.
Daarmee werkt dit project op kleine schaal aan een tekort in de
jeugdzorg dat kinderpsychiater Dirk Deboutte recent nog aankloeg:
veel kinderen en jongeren hebben steun nodig van diverse aard en
deskundigheid maar krijgen die onvoldoende door de versnippering
van het aanbod en een gebrek aan echt overleg tussen de hulpverleners.
De jury waardeert dat dit project ook de deskundigheid van de medewerkers
versterkt.
>>
CAW Midden West-Vlaanderen
>>
CGG Largo
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand... Kinderen
als getuige van geweld
Origineel projectwerk van 2de jaars gezinswetenschappen
Een lang vergeten groep in beleid en hulpverlening zijn
de kinderen die getuige geweest zijn van huiselijk geweld,
partnergeweld en/of geweld tegenover broer of zus. Ouders
denken: ‘ze merken het niet’. Maar wie met de
kinderen het gesprek aangaat hoort dat ze, ondanks het feit
dat ze ‘sliepen’ of‘televisie keken', ze
toch alles ingespannen volgden en gehoord hebben. Kinderen,
hoe klein ook, voelen de spanning, horen het geruzie, zien
de angst bij moeder, zien de blauwe plekken bij broer. Het
kind dat getuige is van geweld ervaart erg ambivalente gevoelens
tegenover zijn ouders.
Een groep studenten van het 2de jaar Gezinswetenschappen
ging kijken hoe het kinderen vergaat die met hun moeder in
een vluchthuis verblijven. Uit hun bezoeken leerden ze dat
je via spel een veilige ruimte kunt creëren voor kinderen
waarin ze uiting kunnen geven aan hun vaak heftige gevoelens,
maar het nodige spelmateriaal ontbreekt meestal. De studenten
hebben daarop zelf een doos met spellen samengesteld en deze
samen met een aantal kinderwerkers binnen een vluchthuis uitgetest.
Daaruit bleek dat er soms niet veel nodig is: vraag een kind
direct wat er gebeurd is en het zegt misschien niks, maar
geef het een spiegeltje in de hand en vraag wat het kind in
de spiegel overkomen is, en het vertelt misschien meer dan
het eerst kwijt wilde...
|
|